دانلود آهنگ جدید ، آلبوم های ایرانی ، فیلم و سریال ایرانی با لینک مستقیم در تاپ صدا ، فول آلبوم ، موزیک جدید

برترین مطالب

هفته ماه سال
دانلود فیلم ابد و یک روز با لینک مستقیم دانلود فیلم ابد و یک روز با لینک مستقیم 36,888 دانلود فیلم پیش خواهد آمد با لینک مستقیم دانلود فیلم پیش خواهد آمد با لینک مستقیم 33,988 دانلود فیلم اطراف آرامش با لینک مستقیم دانلود فیلم اطراف آرامش با لینک مستقیم 17,980 دانلود آهنگ محمد علیزاده به نام عشقم این روزا دانلود آهنگ محمد علیزاده به نام عشقم این روزا 15,632 دانلود آهنگ شهیاد به نام مثل تو دانلود آهنگ شهیاد به نام مثل تو 14,856 دانلود آهنگ امیر فرجام به نام بارون دانلود آهنگ امیر فرجام به نام بارون 11,285 دانلود آهنگ بنیامین بهادری به نام یه بار دیگه اشتباه کن (سلام بمبئی) دانلود آهنگ بنیامین بهادری به نام یه بار دیگه اشتباه کن (سلام بمبئی) 11,100 دانلود فیلم ابد و یک روز با لینک مستقیم دانلود فیلم ابد و یک روز با لینک مستقیم 36,888 دانلود آهنگ عماد طالب زاده به نام مگه داریم دانلود آهنگ عماد طالب زاده به نام مگه داریم 5,812 دانلود آهنگ مصطفی یگانه به نام معجزه دانلود آهنگ مصطفی یگانه به نام معجزه 5,560 دانلود آهنگ مصطفی فتاحی به نام خجالتی دانلود آهنگ مصطفی فتاحی به نام خجالتی 4,712 دانلود آهنگ امیر تتلو به نام نوازش دانلود آهنگ امیر تتلو به نام نوازش 2,136 دانلود آهنگ احسان نوریان به نام تماشا کن دانلود آهنگ احسان نوریان به نام تماشا کن 1,840 دانلود آهنگ اشوان به نام شمع ها رو روشن کن دانلود آهنگ اشوان به نام شمع ها رو روشن کن 1,760 دانلود فیلم مردن به وقت شهریور با لینک مستقیم دانلود فیلم مردن به وقت شهریور با لینک مستقیم 414,802 دانلود فیلم ایرانی نهنگ عنبر با لینک مستقیم دانلود فیلم ایرانی نهنگ عنبر با لینک مستقیم 339,046 دانلود فیلم دوران عاشقی با لینک مستقیم دانلود فیلم دوران عاشقی با لینک مستقیم 254,616 دانلود فیلم خانه اسب سفید پادشاه با لینک مستقیم دانلود فیلم خانه اسب سفید پادشاه با لینک مستقیم 239,892 دانلود فیلم بارکد با لینک مستقیم دانلود فیلم بارکد با لینک مستقیم 230,700 دانلود فیلم من سالوادور نیستم با لینک مستقیم دانلود فیلم من سالوادور نیستم با لینک مستقیم 220,460 دانلود فیلم دریا کنار با لینک مستقیم دانلود فیلم دریا کنار با لینک مستقیم 213,020

دانلود آهنگ جدید مرتضی سرمدی به نام یا فاطمه

27,235 views
تاریخ ارسال: سه شنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳
دانلود آهنگ جدید مرتضی سرمدی به نام یا فاطمهReviewed by Admin on Apr 1Rating:

دانلود آهنگ جدید و فوق العاده زیبای مرتضی سرمدی به نام یا فاطمه با دو کیفیت همراه با متن آهنگ

( ترانه : مرضیه جان قربان / ملودی ، تنظیم ، میکس ومسترینگ : مرتضی سرمدی )
( ویژه شهادت حضرت زهرا (س) )

————————————-

دانلود آهنگ با کیفیت ۳۲۰

MORTEZA SARMADI – YA FATEMEH

دانلود آهنگ با کیفیت ۱۲۸

MORTEZA SARMADI – YA FATEMEH

——————————————–

متن آهنگ مرتضی سرمدی به نام یا فاطمه

هنوز تو این خرابه ها
یه عطری مونده یادگار
یه زخمی که داغش هنوز
دلارو کرده بی قرار

نفرین به تازیانه ای
که بر تنت روانه شد
وجود بی مثال تو
قصه ی جاودانه شد
نفرین به دستی که یه روز
سیلی به صورتت نشوند
بعد تو یار احمدو
به اوج تنهایی رسوند

بشنو صدای مادرم
صدای او یاس کبود
کسی که توی سجده هاش
چون لاله قد خمیده بود
ببین تو اشک مادرم
دردانه ی شیر خدا
یا فاطمه بنت رسول
عالم ترا داده ندا
میدینه غم گرفته و داغ علی تازه شده
بی تابی اشک چشاش بی حد و اندازه شده
بی بی نظر کن به دلم
جز تو کسی رو ندارم
میخوام تو راه عشق تو
هرچی که دارم بزارم

دیدگاه کاربران ۳۱
دیدگاه

  • aaپنج شنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۳

    با سلام عکس آهنگ برای حضرت فاطمه معصومه (س) است نه فاطمه زهرا (س)

    پاسخ دهید
  • siamak(tatality)جمعه ۱۵ فروردین ۱۳۹۳

    خیلى زیبا بود صداش دیوانست هرجور ک بخونه….مرسىتاپ صدا

    پاسخ دهید
  • سمیراجمعه ۱۵ فروردین ۱۳۹۳

    بسیار زیبا بود.مرسی

    پاسخ دهید
  • عمرجمعه ۲۹ فروردین ۱۳۹۳

    لعنت خدا بر کسایی که قصد تفرقه دارند

    پاسخ دهید
  • آرینپنج شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳

    ببین دوست عزیز تفرقه یعنی گروهک جیش العدل نه آهگی که برای همسر امیرالمومنین خونده میشه
    درضمن اینجا اسمی از عمر نیاوردن اگه میگی تفرقس پس حتما خودتم قبول داری عمر به صورت حضرت فاطفه سیلی زده؟

    پاسخ دهید
  • عمر1یکشنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۳

    آقای آرین این حرفیه که آخوندای شما درآوردن که شما رو حالو فرض کردن،می دونستن هر چی به خورتون بدن بدون چون و چرا قبول می کنید ،بدون اینکه تحقیقی انجام بدیدو از عقل و فهمت استفاده کنی هرچیزی رو فورا قبول می کنی.یه سوال ازت دارم آیا غیرت حضرت علی اجازه می داد که عمر بیاد این کارایی که شما می گید انجام بده و حضرت علی ساکت بشینه همچنین حسن و حسین و دیگر مسلمانان و از ناموس خودشون دفاع نکنند.اگه کسی به ناموس خودت دست دارازی کنه ساکت می شینی یا به قول خودتون تقیه می کنی.به نظرت خودت این حرفی که بهش باور داری حضرت علی رو بی غیرت جلوه نمی ده(خواهشا تعصب بذار کنارو با عقل و منطق جواب بده

    پاسخ دهید
  • عمر1یکشنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۳

    تا بود جانم دم از صدیق اکبر می زنم/ ناله های عاشقی از بهر عمر می زنم/ نام عثمان و علی چون تاج بر سر می نهم/ طبل ابوبکر عمر بر هفت کشور می زنم.

    پاسخ دهید
  • رضایکشنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۳

    اولا حضرت امیرالمومنین علی (ع) مامور به صبر از جانب پیامبر بوده است و حضرت در تمام دوران زندگیش مطیع محض فرمانهای الهی بوده و انچه او را به واکنش وا میداشت فقط و فقط اوامر الهی بوده و هرگز از روی تعصب، غضب و منافع شخصی از خود واکنش نشان نمیداد آن حضرت از جانب رسولش مامور به صبر و شکیبایی بوده است.
    دوما قضیه هجوم به خانه ی حضرت امیر المومنین و صدیقه ی طاهره قضیه ای اثبات شده است که حتی در منابع اهل سنت ماننده ابن قتیبه دینوری در کتاب الامامه و سیاست و طبری در تاریخش، مسعودی در کتاب مروج الذهب و شمس الدین ذهبی در تاریخ اسلام و… داستان اعتراف ابوبکر را نقل کرده اند که گفته است دوست داشتم خانه ی فاطمه را هتک حرمت نمی کردم…

    پاسخ دهید
  • عمر1یکشنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۳

    آقا رضا اولا مگه علی پیامبر بود که خدا بگه این کار رو بکن و اون کار رو نکن. اگه خدا گفته صبر کن بدتر که شد حرفای مردم رو چطور توجیه می کنی؟مردم نمیگند که این علی نتونست از ناموس خودش دفاع کنه چطور می تونه از اسلام به این بزرگی دفاع کنه. دوماچرا شما احادیث اهل سنت رو قیچی می کنید اول و آخرش رو نمی گید فقط جایی که بحث هجوم است بیان می کنید اما اول حدیث رو نمیگید که چه کسانی در خانه بودن و آخرش رو نمیگید که حرفایی که زده شد همه چیز به خیر و خوشی تموم شد.در کتاب های ما چیزی به اسم آتش زدن و در به پهلو زدن ووو نیست و میگی اعتراف ابوبکر، بر فرض قبول حرف تو این اعتراف چه ربطی به قضیه هجوم به خانه رو داره

    پاسخ دهید
  • امیرسه شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۳

    اقای عمر اقا گفته توهین نکنینن نگفته که تاریخ رو فراموش کنین اگه دنبال سند برای ظلم های وارده بر حضرت علی هستی کتاب شبهای پیشاور تو نت هم هست تمام سند های از کتب اربعه اهل تسنن هست و هیچ سندی از کتب شیعه برای مظلومیت علی (ع) نیاورده همش از کتب صحیحین مسلم و بخاری و …
    مشکل ما شیعه اینه که شماها کتب خودتوتو مطالعه نمی کنین تا به موضوع پی ببرین
    اگه سند شهادت حضرت زهرا رو هم می خوای با سند های اهل تسنن کتاب (( بیت الاحزان فی مصائب سید النسوان نوشته مرحوم شیخ عباس قمی ))همش سند مال علمای شماس

    پاسخ دهید
  • فدای عمرچهارشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۴

    اقایون .اولا حضرت عمر داماد حضرت علی بوده..دوما بعد رحلت پیامبر ص مردم ابوبکر رو انتخاب کردن سوما شماها جز لعنت توهین چیز دیگه بلدین مگه..دم از علی میزنید ولی به انچه علی عمل میکرد نمی زنید سوما مگه زمان حضرت محمد اذان اینگونه که برادران شیعه میگن بوده….همش بدعت توی دین اوردید شماها بدعت هم همش گمراهی محسوب میشه

  • امین5846سه شنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۳

    لعنت خدا برکسی بر حضرت زهرا سیلی زد

    پاسخ دهید
  • امیر مکانیکجمعه ۲۸ شهریور ۱۳۹۳

    تاریخ خود گواه همه چی است.و فاطمه دخت نبی و دامادش عمر بن الخطاب برای خود خدایی دارند…شما به فکر خودتون باشین.چه شیعه چه سنی

    پاسخ دهید
  • عرفانچهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۳

    علی شیر خدا بود

    جزوه‌ی حاضر متن پیاده شده‌ی سخنان استاد ربیعی است که به طور خلاصه و مفید روایت «اذیت کردن حضرت فاطمه – رضی‌الله‌عنها-» را مورد نقد و بررسی قرار داده است. امید است این اثر برای نوجوانان و جوانانی که به تحقیق و مطالعه علاقه دارند مفید باشد.

    سؤال : لطفاً اگر امکان دارد درباره‌ی سخن برخی از روضه‌خوانها که می‌گویند : عمر دستور داد خانه‌ی علی را آتش زدند و فاطمه‌ی زهرا را آزردند، نظر علمای خودمان (اهل سنّت) را برایمان بیان کنید.

    بسم اللهِ الرَّحمن الرَّحیم : نحمدالله تبارک و تعالی و نُصلّی و نسلِّم علی رسول اللهِ و علی اصحابه الاوفیاء . امّا بعد :
    برادران گرامی ! بی‌گمان روایت «اذیّت شدن حضرت فاطمه‌ – رضی الله عنها‌–» دروغ محض است برای اثبات ساختگی بودن آن، نخست لازم است به طور مختصر درباره‌ی روش علمی و درست استناد به اخبار و روایات تاریخ، مطلبی را به عرض برسانم.
    لازم است بدانید که در روزگار قدیم مردم درباره‌ی حوادث و رویدادهای اجتماعی، اخبار و گزارش‌هایی را که می‌شنیدند، به صورت شفاهی برای یکدیگر نقل می‌کردند و از نسلی به نسل بعد منتقل می‌شد، و البته نمی‌توان تردید داشت که مردم در نقل آن اخبار دخل و تصرّف هم می‌کردند. یعنی گزارش رویدادی اجتماعی یا رفتار و گفتار یک نفر را با عباراتی مختلف و با کم و زیاد کردن‌های متنوع نقل می‌کردند در نتیجه پیرامون یک رویداد اجتماعی و یا رفتار یک فرد، روایات گوناگونی بوجود می‌آمد و گاهی حادثه و یا سخن و رفتاری که اصلاً رخ نداده بود و بیان نشده بود، توسط افرادی مزدور و دروغگو و خائن برای ایجاد تفرّق و کینه و عداوت میان مسلمانان ساخته و پرداخته می‌شد و مردم ساده و عوام نیز آن را باور می‌کردند و از نقل آن دریغ هم نمی‌ورزیدند‌.
    همچنین نباید تصور کرد که تاریخ اسلام در زمان حیات مبارک حضرت محمد(ص) و دوران خلفای راشدین توسط شاهدانی امین و صادق نوشته شده است. واقعیت این است که کتاب‌های تاریخ اسلام در قرن دوّم و سوم و چهارم توسط مورّخان اسلامی به رشته تحریر درآمده است؛ مثلاً سیره‌ی ابن اسحاق در سال ۱۴۰ هجری و سیره‌ی ابن هشام در سال ۲۰۰ هجری و تاریخ طبری در سال ۳۰۰ هجری نوشته شده‌اند و ناگفته پیداست وقتی اخبار و روایات تاریخی چند قرن در میان مردم به صورت شفاهی گزارش شود چه تغییرات زیادی در آن ایجاد می‌شود. اگر کسی توان و حوصله‌ی تحقیق داشته باشد و برای نمونه تاریخ طبری را مطالعه کند با اخبار عجیب و غریبی روبرو می‌شود و می‌بیند مثلاً درباره‌ی یک حادثه گاهی چندین روایت نقل شده که هیچ کدام مانند هم نیستند.
    یا اخبار و روایاتی را می‌بیند به آسانی می‌تواند به دروغ بودن آن پی‌ببرد یعنی برخی روایات در کتاب‌های تاریخ وجود دارد که هیچ انسان عاقل و خردمندی به صحت آن باور نمی‌کند، و جالب این است که مورّخان اسلامی هم به صراحت گفته‌اند که : «ما اخبار و روایات را بدون نقد و بررسی ثبت کرده‌ایم یعنی آنچه را از مردم شنیده‌ایم، نوشته‌ایم تا از بین نرود. پس طبیعی است که در میان گزارش‌ها و روایات مختلف اخباری دروغ و جعلی وجود داشته باشد؛ بنابراین صحت همه‌ی آن روایات را به عهده نمی‌گیریم. آیندگان خودشان می‌توانند برای تحقیق و نقد و بررسی اقدام نمایند» و این یعنی این که‌ در واقع گفته‌اند کار ما فقط جمع‌آوری اخبار بوده نه نقد و بررسی آن‌ها . شما می‌توانید عین این اعتراف را برای نمونه از قول ابو جعفر محمد طبری در مقدمه‌ی تاریخ طبری بخوانید.
    بنابراین چون کتاب‌های تاریخ مجموعه‌هایی از روایات راست و دروغ هستند، هم نباید به کتاب‌های تاریخ آن‌چنان اعتماد کرد که همه‌ی روایات آن را واقعی و درست دانست و هم نمی‌توان از کتاب‌های تاریخ به طور مطلق سلب اعتماد نمود، بلکه باید به عنوان منابع تحقیق به آن‌ها نگاه کرد. منابعی که شایسته است قبل از استناد مستقیم به روایات آن‌ها نخست، مراحل تحقیق و نقد و بررسی را طی نمود، بعداً به آن‌ها استشهاد کرد و عبارت مشهور میان دانشمندان و محققان را مد‌نظر داشت که فرموده‌اند : «کتاب‌های تاریخ منابع تحقیق هستند نه مراجع تقلید.»
    البته این را هم بدانید که تحقیق درباره‌ی رویدادهای تاریخی کار آسانی نیست، فرد محقق باید واقعاً بر مجموع روایات اشراف کامل داشته باشد و درباره‌ی هر یک از آن اخبار و روایات بسیار بیندیشد و دارای قوّه‌ی استنباط هم باشد تا بتواند با استدلال عقلی به نقد و بررسی و تجزیه و تحلیل آن‌ها بپردازد و صد البته درباره‌ی دوران حیات مبارک حضرت محمد(ص) و خلفای راشدین با علم و اطلاع لازم درباره‌ی آیات قرآن کریم، اخبار و روایات مربوط به حضرت رسول(ص) و اصحاب کرام را با قرآن بسنجد.
    برادران ارجمندم! این مطلب بسیار مهم و اساسی است و هیچ مسلمانی حق ندارد از پذیرفتن آن شانه خالی کند، که : قرآن کریم یگانه محک معتبر و صحیح برای شناخت شخصیّت حضرت رسول(ص) و نیز شناخت شخصیّت اصحاب کرام است. یعنی ما مسلمانان موظفیم از زاویه‌ی آیات قرآن به شخصیّت پیامبر اکرم(ص) و یارانش بنگریم و لذا هر روایتی را که درباره‌ی پیامبر محبوب و اصحاب مهاجر و انصار در کتاب‌های تاریخ باشد، به شرطی می‌پذیریم که با قرآن کریم مغایرت نداشته باشد.
    به هر حال آنچه برای تحقیق درباره‌ی شخصیّت حضرت محمد(ص) عرض کردم همه‌ی علمای اسلامی اعم از سنّی و شیعی قبول دارند. می‌ماند درباره‌ی صحابه‌ی مهاجر و انصار.
    ما مسلمانان اهل سنّت به اصل مزبور درباره‌ی یاران پیامبر(ص) نیز معتقدیم به دلیل این که‌ خداوند متعال در قرآن کریم اصحاب مهاجر و انصار را ستوده است؛ مثلاً می‌فرماید : اُولئکَ هُمُ المُومِنُونَ حقّاً یعنی: (مؤمنان حقیقی آنان هستند)، أَعْظَمُ دَرَجَهً عِندَ اللّهِ یعنی : (آنان نزد خدا دارای عظیم‌ترین درجه هستند)، «رَضِیَ اللهُ عَنهُم» : (خدا از آنان راضی است) ، کَذَلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّهً وَسَطاً لِّتَکُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ یعنی : (و این چنین شما را امتّی معتدل و میانه قرار دادیم تا برای مردم شاهد و الگو باشید) ، کُنتُمْ خَیْرَ أُمَّه ٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ یعنی : ( شما – مهاجرین و انصار- بهترین امّت هستید که برای مردم ظاهر شده‌اید). این‌ها آیات صریح قرآن هستند که درباره‌ی مهاجرین و انصار نازل شده‌است. هیچ مسلمانی حق ندارد این حقایق را نپذیرد.
    دوستان! این سخن، تکیه کلام و موضع قاطع ما مسلمانان اهل سنّت است که می‌گوییم : وقتی از طرفی در کتاب‌های تاریخ اخبار و روایات جعلی و ساختگی وجود دارد و از طرفی هم خداوند متعال در قرآن کریم صحابه‌ی مهاجر و انصار را به کرّات ستوده است ، هیچ مسلمانی حق ندارد آیات قرآن را پشت سر بیندازد و طبق اخبار و روایات جعلی و ساختگی درباره‌ی آن بزرگواران بیندیشد و قضاوت کند .
    برادران خوبم‌! دشمنان و مخالفان اسلام وقتی درباره‌ی حضرت محمد(ص) و یارانش صحبت به میان می‌آورند و یا کتابی تألیف می‌نمایند، تنها به روایات جعلی استناد می‌کنند. سپس براساس همان روایات دروغین شخصیت پیامبر(ص) و یارانش را زیر سؤال می‌برند و ممکن است افرادی که به روش تحقیق درباره‌ی تاریخ آشنایی نداشته باشند، فریب هم بخورند ، و با تأسّف فراوان بعضی از نویسندگان شیعی هم وقتی درباره‌ی حضرت ابوبکر و عمر و عثمان و طلحه و زبیر و حضرت عایشه و . . . (رضی الله عنهم اجمعین) که از سابقین اولین مهاجرین بوده‌اند صحبت می‌کنند ، آیات قرآن را پشت سر می‌اندازند و اخبار و روایات جعلی را مستمسک قرار می‌دهند و علیه آن بزرگواران سخنانی زشت و خدا ‌‌ناپسند و تحلیل و تفسیرهایی نادرست و یهود‌پسند ارائه می‌دهند. و خلاصه براساس روایات ساختگی درباره‌ی کسانی که خدا از آنان راضی است و تعریف و تمجیدشان فرموده است قضاوت می‌نمایند. و ما روش آنان را باطل و مردود می‌دانیم .
    پس برادران عزیر‌! برای همیشه یادتان باشد هر وقت در دانشگاه یا هر محفلی درباره‌ی صحابه‌ی مهاجر و انصار صحبت به میان آمد، بگویید ما مسلمانان اهل سنّت درباره‌ی یاران پاک رسول خدا(ص) فقط اخبار و روایاتی را قبول داریم که با قرآن کریم موافق باشد. یعنی اگر معنی و مفهوم روایتی درباره‌ی مهاجرین و انصار با آیاتی که در وصف و تعریف و تمجید آن بزرگواران نازل شده‌ است، مخالفت داشته باشد، ما آن روایت را باطل و مردود می‌دانیم. زیرا ما مسلمانان اهل سنّت پیرو قرآنیم نه دنباله‌رو روایات جعلی و دروغین .
    بدون شک خداوند متعال در قیامت ما را مؤاخذه نمی‌کند که چرا درباره‌ی اصحاب رسول الله(ص) روایات ضد قرآنی را مردود و باطل دانستیم و براساس آیات قرآن درباره‌ی آن محبوبان قضاوت کردیم اما حتماً آن دسته از شیعیانی که آیات قرآن را نادیده می‌گیرند و آن را پشت سر می‌اندازند و براساس روایات بی‌اساس و ساختگی درباره‌ی مهاجرین و انصار سخن می‌گویند و قضاوت می‌کنند، در قیامت مورد بازخواست قرار می‌دهد والبته در پیشگاه باری تعالی هیچ عذری هم نخواهند داشت.
    اکنون افسانه‌ی «اذیّت کردن حضرت فاطمه و آتش زدن خانه‌اش» را به طور مختصر ارزیابی می‌کنیم :
    اصل ماجرا به قضیه‌ی بیعت حضرت علی با حضرت ابوبکر برمی‌گردد. یعنی بعد از رحلت حضرت محمّد(ص) مهاجرین و انصار در سقیفه‌ی بنی‌ساعده، مجلس شورایی تشکیل دادند. سرانجام به اتّفاق ، حضرت ابوبکر – رضی الله عنه – را به عنوان خلیفه برگزیدند و با او بیعت کردند. سپس سایر مسلمانان نیز با وی بیعت کردند. در اینجا ما مسلمانان اهل سنّت می‌گوییم حضرت علی بعد از مدّتی تأخیر به میل و اختیار خود و از سر خیر خواهی با حضرت ابوبکر بیعت کرد. امّا بعضی از آخوندهای روضه‌خوان می‌گویند حضرت علی حاضر به بیعت با ابوبکر نبود بلکه عمر با چند تن جلو در خانه‌اش رفت و گفت برای بیعت بیرون بیاید اما او خود را در خانه مخفی کرده بود و حاضر نبود بیرون بیاید. عمر وی را تهدید کرد که اگر بیرون نیاید خانه‌اش را آتش می‌زنند و در روایتی دیگر از کتاب‌هایشان می‌گویند سپس به زور وارد خانه‌اش شدند و همسرش را اذیت کردند و طنابی به گردن علی آویختند و کشان کشان او را به مسجد بردند و به زور دستش را در دست ابوبکر گذاشتند .
    ما بنابه دلایلی این روایات باب طبع روضه‌خوان‌ها را دروغ و باطل می‌دانیم :
    دلیل اوّل : هم چنان که عرض کردم هر خبر و گزارشی درباره‌ی صحابه‌ی مهاجر و انصار که در کتاب‌های تاریخ باشد، امّا با آیاتی که در مدح آن محبوبان نازل شده است مخالفت داشته باشد حتماً جعلی و باطل است .
    لذا می‌گوئیم چون خداوند متعال در قرآن کریم صحابه‌ی مهاجر و انصار را با اوصافی والا و بسیار ارزشمند چون «مؤمنان حقیقی، دارای والاترین درجه نزد خدا، الگوها و شاهدان عینی دین برای مسلمانان، بهترین امّت و کسانی که خدا از آن‌ها راضی بوده و…» ستوده است محال است آن یاران دست پرورده‌ی حضرت رسول(ص) محبوب ترین محبوب پیامبر(ص) یعنی حضرت فاطمه را مورد اذیّت قرار داده باشند.
    به علاوه خدا در قرآن کریم آیه‌ی ۴۰ سوره‌ی حج می‌فرماید: «اگر به مهاجرین قدرت و تمکین دهیم نماز برپا می‌دارند و زکات می‌پردازند به نیکی امر می‌کنند و از بدی باز می‌دارند» پس قرآن به صراحت می‌فرماید شخصیّت و اخلاق آن بزرگواران کاملاً مورد تأیید خدا بوده است. و نیز می‌فرماید اگر به حکومت برسند بسیار صالح و نیکوکار خواهند بود. امّا طبق آن روایت جعلی، آن بزرگواران وقتی به حکومت رسیدند – معاذالله – ظالم و ستمکار شدند. حال می‌گوییم ما به آیات قرآن باور داریم نه این روایت جعلی. به عقیده‌ی ما این روایت ضد آیات صریح قرآن است. پس حتماً ساختگی است یعنی دشمنان اسلام (یهود و منافقین) که از پیامبر( ص) و یاران پاکش کینه به دل داشتند، این دروغ را سرهم کرده‌اند و همین دلیل برای مسلمانی که ذهن و دلش با قرآن مأنوس و پرورده شده‌ باشد و برای سخن خدا ارزش قائل باشد، نه برای روایات دروغین و جعلی؛ کافی است که به طور قطع و مسلّم بپذیرد روایت «اذیّت کردن حضرت فاطمه» دروغ محض است.
    دلیل دوّم برای اثبات دروغ بودن روایت مذکور این است که معنی و مفهوم آن – اعاذنا اللّه – توهین به حضرت رسول( ص) و حضرت عمر و حضرت علی و سایر مهاجرین و انصار می‌باشد یعنی کسی که این سخنان واهی و بی‌اساس را جعل نموده، خواسته است بگوید بر خلاف باور مسلمانان حضرت عمر انسانی ستمکار و زورگو و بی‌منطق بوده است و بر خلاف عقیده‌ی مسلمانان حضرت علی نیز فردی بسیار ترسو و بی‌غیرت بوده است و بر خلاف آیات قرآن، حضرت محمّد(ص) از میان ملّت گمراه عرب بهترین امّت را تربیت نکرد. اصحاب مهاجر و انصار هم اهل عدل و انصاف و مخالف ستم نبودند، زیرا این ظلم را دیدند و هیچ عکس‌العملی جز سکوت از خود نشان ندانند، و این معانی و مفاهیم مورد تأیید هیچ مسلمانِ خردمند و متعهدی نیست.
    ما مسلمانان اهل سنّت به هیچ وجه باور نمی‌کنیم به حضرت علی که از سوی پیامبر(ص) ملقب به اسدالله (شیر خدا) بود، آن همه خفّت و خواری تحمیل شده باشد. آیا جز این است اگر کسی به ناموسش توهین کنند و هیچ عکس‌العملی نشان ندهد نشانه‌ی این است که فردِ بسیار زبون و بزدلی است؟ ولی حاشا و کلّا که صحابی جلیل القدر و بسیار با شهامت و شجاعی چون حضرت علی در برابر ستمی بزرگ سکوت کرده باشد.
    دلیل سوم : طبق روایت مزبور حضرت علی در برابر آن توهین و اذیّت و ستم سکوت نموده و اقدامی نکرده است امّا این معنی و مفهوم با سخنان حضرت علی در نهج‌البلاغه هم‌خوانی و سازگاری ندارد؛ مثلاً : می‌فرماید : «هر کس جهاد و مبارزه با ستم را ترک کند خداوند لباس ذلّت و گرفتاری به تن او می‌کند و حقیر و پست و زبون می‌گردد و از رحمت خدا دور می‌شود و از حق منحرف می‌شود و با بیچارگی قدم در باطل می‌گذارد و از عدل و انصاف محروم می‌گردد.» [خطبه‌‌ی ۲۷ نهج‌البلاغه]
    همچنین می‌فرماید : «به جان خودم سوگند در جنگیدن با کسی که برخلاف حق رفتار کند و قدم در مسیر ظلم و گمراهی نهد ذره‌ای سستی و مسامحه نمی‌کنم.» [خطبه‌ی ۲۴ نهج‌البلاغه]
    و باز می‌فرماید : «به خدا سوگند اگر تنهای تنها باشم در جنگیدن با دشمنانم اگرچه همه‌ی روی زمین را پر کرده باشند باکی و هراسی ندارم» [خطبه‌ی ۶۲ نهج‌البلاغه]
    آری دوستان! ما حضرت علی را با این اوصافی که خودش درباره‌ی خودش فرموده است می‌شناسیم و قبول داریم و معتقد هستیم آن محبوب بزرگوار هرگز در برابر ستم سکوت نکرده است و ذره‌ای ظلم و خواری را نپذیرفته است و براستی ما برای کسانی که با باور کردن به روایت مذکور، تلویحاً بدترین توهین را شایسته‌ی حضرت علی می‌دانند، بسیار متأسفیم.
    برادران‌! بخدا قسم حضرت علی – کرَّمَ اللهُ وجههُ الشَّریف- نه ضعیف و زبون، بلکه شیر خدا بود .
    برادران عزیز‌! بخدا این روایت ساخته‌ی دشمنان اسلام است. قرآن می‌فرماید میان صحابه‌ی مهاجر و انصار رابطه‌ی اخوّت و برادری ایمانی بود و آنها با هم بسیار خوب و مهربان بودند. أَشِدَّاء عَلَى الْکُفَّارِ رُحماءُ بینهُم. طبق روایات موثّقی، حضرت عمر واقعاً محبّت خاصی نسبت به حضرت علی و حضرت فاطمه و اولادشان داشت. هر وقت حضرت حسن و حضرت حسین را می‌دید با محبّت و احترام بسیاری با آنان رفتار می‌کرد و می‌فرمود این دو محبوب، از نظر سیما و چهره هم با رسول الله(ص) شباهت دارند و در اثر همین عشق و محبّت نسبت به این خانواده بود که از حضرت علی درخواست نمود وی را به دامادی خود بپذیرد و طبق مدارک شیعی از جمله در کتاب منتهی الآمال حاج شیخ عباس قمی [ جلد اوّل ص۸۶ ] حضرت علی دخترش ام کلثوم را به همسری حضرت عمر درآورد و بدین وسیله عمر بن خطاب افتخاری عظیم نصیبش شد یعنی حضرت علی پدرزن و حضرت فاطمه‌ی زهرا مادر زن حضرت عمر بودند .
    دلیل چهارم : طبق مدارک معتبری از کتاب‌های خود شیعیان حضرت علی به میل و اختیار خود با حضرت ابوبکر بیعت کرد و این روایات معتبر، آن روایت جعلی را که می‌گویند حضرت علی را با زور و کتک برای بیعت به مسجد بردند ابطال می‌کنند. برای نمونه :
    الف- در کتاب‌های «وقعه صفین» و «الغارات» و «مستدرک نهج‌البلاغه» و «نهج‌البلاغه» آمده که حضرت علی فرموده است : «مدّتی از بیعت با ابوبکر خودداری کردم زیرا خود را از دیگران به مقام محمّد سزاوارتر می‌دانستم تا این که‌ دیدم عده‌ای از مردم از دین برگشتند و قصدِ از بین بردن اسلام را داشتند‌، ترسیدم اگر به یاری اسلام و مسلمین نشتابم سبب ایجاد شکاف و تفرقه در میان مسلمانان گردم‌؛ لذا در آن هنگام نزد ابوبکر رفتم و با او بیعت کردم و از سر خیر خواهی در آنچه خدا را اطاعت می‌کرد از وی فرمانبرداری کردم» [الغارات ثقفی ج ۱ ص ۳۰۶ – وقعه صفین ص۹۱ – مستدرک نهج‌البلاغه هادی کاشف الغطاء ص ۱۲۰ – نهج‌البلاغه نامه‌ی شماره ۶۲]
    ملاحظه می‌کنید حضرت علی مشخّصاً ابوبکر صدّیق و پیروانش را اهل اسلام دانسته و نه از سر زور و اجبار، بلکه از سر خیرخواهی و اختیار با حضرت ابوبکر بیعت کرده است .
    ب- در مکتوب شماره‌ی ششم نهج‌البلاغه نیز می‌فرماید : «همان کسانی که با ابوبکر و عمر و عثمان بیعت کردند با من نیز بیعت کردند‌. شورا حق مهاجرین و انصار است اگر آن‌ها به اتفاق فردی را به عنوان خلیفه برگزیدند خدا از آن انتخاب راضی است» و حتی در پایان همین نامه می‌فرماید : «اگر کسی از رأی شورای مهاجرین و انصار سرپیچی کند قدم در راه غیر مؤمنان گذاشته است»
    طبق این سند نیز می‌بینیم که حضرت علی پیروی از انتخاب شورا را واجب دینی دانسته است در نتیجه محال است خودش ذرّه‌ای با انتخاب حضرت ابوبکر و عمر و عثمان مخالفت کرده باشد و یا به عنوان یک وظیفه‌ی دینی با آن‌ها بیعت نکرده باشد .
    در اینجا لازم است نکته‌ای را هم به عرض برسانم و آن این است که تنها روضه‌‌خوان‌ها و آخوندها و افراد مقام‌پرست که نگران جیب و جاه خود هستند، برای عوام‌فریبی به روایت جعلی مورد بحث نیاز دارند که آن را تبلیغ کنند امّا اهل تحقیق و اشخاص فهمیده و فاضل از برادران شیعی به آن باور ندارند. شما خبر دارید که در تقویم‌ها یک روز را به رحلت و یک روز را به اصطلاح به شهادت حضرت فاطمه اختصاص داده‌اند. یکی از دانشجویان علّت این تناقض را از استادش (استاد معارف اسلامی که شیعی بوده است) می‌پرسد او هم در پاسخ گفته بود : این سیاستِ «یکی به نعل و یکی به میخ» است‌. مسؤولان حکومتی زورشان به روضه‌خوانان نمی‌رسد برای عوام‌فریبی روزی را به نام شهادت نامیده‌اند. که این روز فقط برای بازار گرمی روضه‌خوانان به درد می‌خورد و برای توجیه شعار «وحدت اسلامی» هم روزی را به نام رحلت نامیده‌اند. اگر از من بپرسی معتقدم امیرالمؤمنین‌، علی – علیه السلام- خودش را برای جانشینی پیامبر از دیگران سزاوارتر می‌دانست امّا بخاطر حفظ اسلام و حفظ وحدت میان مسلمانان از این ریاست دنیوی چشم‌پوشی کرده و با اختیار خودش با خلیفه‌ی اوّل و دیگر خلفا بیعت کرده است و من به هیچ وجه روایت آتش زدن خانه‌ی علی و اذیّت کردن فاطمه‌ی زهرا را قبول ندارم، زیرا محال است علی(ع) آن اسوه‌ی ایمان و شهامت و شجاعت ذرّه‌ای تن به خفّت و زبونی داده باشد‌. این دروغ‌ها فقط به درد روضه‌خوان‌ها می‌خورد تا اشک مردم عوام را دربیاورند .
    امّا جالب است بدانید وقتی بعد از توضیحی کوتاه از رئیس مدارس و ادارات و بانک‌ها پرسیده می‌شود که : «حالا متوجه شدید که نصب پارچه‌ی عزاداری با عنوان شهادت فاطمه، توهین به حضرت علی است ؟» می‌گویند : «ما مأموریم و معذور.» می‌گوییم : با این وصف چرا یزیدیان را سرزنش و لعن و نفرین می‌کنید که به اهل بیت اهانت می‌کردند؟ می‌گویند : «کاری از دست ما برنمی‌آید» در واقع می‌گویند دوست نداریم پست و مقام خود را از دست دهیم، این‌ها در قیامت جز شرمندگی و سرافکندگی چیزی نصیبشان نمی‌شود.
    در خاتمه مطلبی دیگر هم مانده که به عرض شما برسانم. شما در این روز به اصطلاح شهادت فاطمه در تلویزیون می‌بینید که مرتب عبارت «فاطمه بضعه منّی» را نشان می‌دهند و آخوندها هم عبارت «فاطمه پاره‌ی تن من است هر کس او را بیازارد من را آزرده است» را توضیح می‌دهند و با اشاره و کنایه، به حضرت عمر و اصحاب مهاجر و انصار اهانت می‌کنند . امّا واقعیت این است که در صحیح بخاری و صحیح مسلم و ترمذی و نسائی از مسوره بن مخرمه نقل شده که حضرت علی از دختر ابوجهل که نامش جویریه بود و اسلام آورده و با پیامبر بیعت کرده بود خواستگاری می‌کند. حضرت فاطمه هم نزد رسول خدا می‌رود و ضمن شکایت از شوهرش حضرت علی عرض می‌کند، قوم تو می‌گویند برای دخترانت خشمگین نمی‌شوی در حالی که علی از دختر ابوجهل خواستگاری نموده است و سپس پیامبر طی یک سخنرانی فرمود : فاطمه بضعه منّی و من اغضبها اغضبنی» یعنی: (فاطمه پاره‌ی تن من است هرکس او را به خشم آورد من را به خشم آورده است) اگر این ماجرا واقعیت داشته باشد باید پذیرفت که هم حضرت فاطمه و هم پیامبر(ص) از حضرت علی آزرده و خشمگین بوده‌اند و امّا جالب این است که روضه‌خوان‌ها و آخوندهای بی سوادِ عوام فریب، فقط قسمت آخر این حدیث را ذکر می‌کنند و متوجه نیستند که قبول حدیث مزبور علیه حضرت علی است .
    دوستان گرامی فکر می‌کنم این اندازه بحث برای اثبات باطل بودن روایت اذیّت شدن حضرت فاطمه کافی باشد .
    خلاصه‌ی سخن این است که :
    وقتی در تقویم‌ها به جای وفات می‌نویسند فلان روز ، روز شهادت فاطمه است، وقتی می‌شنویم آخوندهای دین به دنیا فروش و روضه‌خوان‌های بی‌سواد و عوام‌فریب در برنامه‌های تلویزیونی از اذیّت شدن حضرت فاطمه سخن می‌گویند همواره این سؤال برای ما تداعی می‌شود که این‌ها چگونه دلشان می‌آید قبول خفّت و خواری را به حضرت علی – رضی الله عنه- نسبت دهند؟
    به خدا اگر اینها ذرّه‌ای شعور و انصاف داشتند – مانند شیعیان تحصیل کرده و فهمیده و با ‌تقوا – این روایت را که در کتاب‌های معتبر خودشان آمده قبول می‌کردند که : «شیر خدا علی مرتضی آن اسوه‌ی عزّت و شهامت به میل و اراده‌ی خودش با خلیفه‌ی مسلمین بیعت کرد» و هرگز این روایت یهود‌پسند را باور نمی‌کردند که : «خانه‌ی علی را آتش زدند ، به ناموسش توهین کردند امّا او نه تنها جرأت نکرد از ناموسش دفاع کند بلکه با ذلّت و خواری و با تسلیم در برابر ظلم و ستم وادار به بیعت و فرمانبرداری هم شد؟!»
    آیا حضرت علی آن حیدر کرّار (بچه شیر حمله برنده) خفّت و خواری را پذیرفته است؟
    آیا حضرت علی آن اسدالله (شیر خدا) با سکوت ذلت بار در یک ستم عظیم شریک شده است؟
    در این مورد تکیه کلام علمای اهل سنّت این است که : حاشا و کلّا حیدر کرّار شیر خدا علی مرتضی ذرّه‌ای ستم و ذلّت را پذیرفته باشد‌. آخر انصافتان کجا رفت؟ چرا روایات معتبر از کتاب‌های معتبر خودتان مانند نهج‌البلاغه و مستدرک نهج‌البلاغه و الغارات و وقعه صفین را پنهان می‌کنید در عوض برای گرم کردن مجلس روضه‌خوانی روایتی را تبلیغ می‌کنید که کلمه به کلمه‌ی آن توهین به حضرت علی است .
    به خدا حضرت علی ضعیف و زبون و ذلیل نبود ، علی شیر خدا بود .

    و السَّلامُ عَلیَکُم وَ رَحمَهُ اللهِ وَ برکاتُهُ

    پاسخ دهید
  • عرفانچهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۳

    مدیر محترم سایت…
    اگر با انصاف هستی متنی که فرستادم رو تایید کن تا همه بخونن…

    پاسخ دهید
  • عرفانپنج شنبه ۸ آبان ۱۳۹۳

    از دوستان اهل تشیع می خوام نظرشونو در مورد جزوه ای که فرستادم بگن…

    پاسخ دهید
  • یا علی علیه السلامپنج شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳

    شأن نزول حدیث فاطمه پاره ی تن من است هرکس ……
    شأن نزول حدیث
    اکنون باید اشاره کنیم که این حدیث از پیامبر گرامى(ص) در چه مناسبتهایى نقل شده است و به طور خلاصه شأن نزول این حدیث در چه مواردى بوده است.

    ۱ – یکى از آن مناسبتها این است که روزى على(ع) از پیغمبر گرامى(ص) سؤال کرد: چه چیزى براى زنها بهتر است؟ حضرت سکوت نمودند و وقتى فاطمه(س) آمد، از حضرت زهرا(س) سؤال کردند چه چیزى براى زنها بهتر است. حضرت زهرا(س) فرمود: اینکه مردها او را مشاهده نکنند. در این موقع، حضرت پیغمبر(ص) فرمودند: فاطمه بضعه منّى؛(۳۷) یعنى فاطمه پاره تن من است.

    ۲ – دومین مورد وقتى بود که ابولبابه براى قبول شدن توبه خود، خود را به ستون بسته بود. پس آیه توبه نازل شد که توبه ابولبابه مقبول است. حضرت زهرا(س) خواستند او را از ستون باز کنند. ابولبابه گفت: من قسم خورده‏ام که کسى جز رسول خدا(ص) مرا باز نکند.

    پس پیغمبر گرامى این جمله را فرمودند: «ان فاطمه بضعه منّى».(۳۸)

    ____________________________________________

    ۳۷٫ سبل الهدى و الرشاد فى سیره خیرالعباد، محمد بن یوسف الصالحى الشامى، ج ۱۱، ص ۴۵٫

    ۳۸٫ الروض الانف، سهیلى، ج ۲، ص ۱۹۶٫

    ( ۴۰ )

    ۳ – سومین مورد جایى بود که وقتى پیامبر گرامى خواستند فاطمه(س) را معرفى کنند، فرمودند: «هى بضعه منّى». روایت از ابن‏صباغ مالکى از مجاهد است:
    خرج النبى(ص) و هو اخذ بید فاطمه فقال: من عرف هذه فقد عرفها و من لم یعرفها فهى فاطمه بنت محمد و هى بضعه منّى و هى قلبى و روحى التى بین جنبى.(۳۹)

    ۴ – چهارمین مورد در شب عروسى فاطمه(س) بود که حضرت این جمله را فرمود.

    حضرت پیامبر(ص) «به حضرت زهرا» خطاب کرد و فرمود: اى دخترم، على(ع) خوب شوهرى است. با او مخالفت نکن. سپس به على(ع) خطاب کردند فرمودند: یا على (ع)، داخل خانه خود شو و با همسرت با مهر و محبت رفتار کن. سپس این جمله را فرمودند: «ان فاطمه بضعه منّى، یؤلمنى ما یؤلمها و یسرّنى ما یسرّها». مناقب خوارزمى، ص ۳۵۳٫

    ۵ – پنجمین مورد را اهل سنت ذکر کرده‏اند: روزى على(ع) براى خواستگارى دختر ابوجهل پیش او رفت و حضرت پیغمبر(ص) فرمود: «ان فاطمه منّى…». علماى اهل سنت گفته‏اند: این خبر در باره على(ع) رسیده است. چون او خواست دختر ابى‏جهل را به عقد ازدواج گیرد، رسول خدا(ص) بر او غضبناک شد و فرمود «هر کس فاطمه را اذیت کند…»(۴۰)

    بر این مورد اشکالات بسیار وارد شده است که در اینجا به برخى از آنها اشاره مى‏کنیم.

    ۱ – خود علماى اهل سنت گفته‏اند که على(ع) مشمول آیه تطهیر است و طهارت ذاتى دارد، یعنى از هر رجس و پلیدى و لهو و لعب و اخلاق رذیله منزه و مبراست.

    ____________________________________________

    ۳۹٫ الفصول المهمه فى معرفه الائمه، ص ۱۴۶٫

    ۴۰٫ مستدرک الحاکم، ج ۳، ص ۱۵۸ ؛ صحیح مسلم، ج ۴، ص ۱۹۰۳، کتاب فضائل الصحابه، ح ۹۵٫

    ( ۴۱ )

    و دیگر آنکه در آیه مباهله خداوند او را به منزله نفس پیامبر(ص) خوانده است. از طرف دیگر، او باب علم رسول الله بوده و این همه در کتابهاى اهل سنت بیان شده است.
    بنابراین، چگونه ممکن است عقل باور کند که آن حضرت عملى انجام دهد که به واسطه افعال و گفتار او رسول خدا(ص) غضبناک گردد؟ چگونه عقل باور مى‏کند که مجسمه«اخلاق عظیم» بر کسى که محبوب خداست غضب کند ؛ آن هم در امر مباحى که خدا در قرآن مجید در آن تبعیضى قائل نشده است. امر نکاح به حکم آیه سوم سوره نسأ: «فانکحوا ما طاب لکم من النسأ مثنى و ثلاث و رباع»، بین انبیأ و اوصیأ و جمیع امت یکسان است. اگر بر فرض على(ع) چنین خیالى مى‏کرد که زن دیگر بگیرد، طبق قرآن بر او جائز بود. رسول اکرم (ص) نیز براى یک امر مباح هرگز غضب نمى‏نمود و چنین کلماتى نمى‏فرمود.(۴۱)

    پس هر انسان عاقل بعد از تفکر درک مى‏کند که این حدیث از موضوعات و ساخته‏هاى امویها مى‏باشد که اکابر علماى اهل سنت هم به این امر اعتراف کرده‏اند.(۴۲)

    ابن ابى الحدید(۴۳) از شیخ و استاد خود، ابى جعفر اسکافى بغدادى، نقل مى‏کند که او گوید: معاویه بن ابى سفیان جمعى از صحابه و تابعین را معیّن کرده بود که بر ضد على(ع) اخبارى جعل کنند و آن حضرت را مورد طعن و مذمت قرار دهند تا مردم از آن حضرت بیزارى بجویند.

    از جمله این کسان ابوهریره، عمرو بن عاص، مغیره بن شعبه و عروه بن زبیرند.

    ____________________________________________

    ۴۱٫ اگرچه از اخبار شیعه استفاده مى‏شود که بر على(ع) جایز نبوده است در حیات فاطمه زنى دیگر اختیار کند.

    ۴۲٫ شبهاى پیشاور، ص ۷۰۳٫

    ۴۳٫ شرح نهج‏البلاغه، ابن ابى الحدید، ج ۴، ص ۶۴٫

    ( ۴۲ )

    ابوهریره کسى است که حدیث خواستگارى على (ع) را از ابوجهل روایت کرده است. آن‏گاه ابوجعفر اسکافى گوید: این حدیث مشهور است به روایت کرابیسى ؛ به این معنا که هر روایت بى‏اساس را کرابیسى مى‏خوانند. ابن ابى الحدید گوید: این حدیث در صحیحین بخارى و مسلم از مسور بن مخرمه الزحر، روایت شده است.
    و سید مرتضى در کتاب تنزیه‏الانبیأ گوید: این روایت از حسین کرابیسى رسیده و او مشهور است به انحراف از اهل بیت و از نواصب و دشمنان بزرگ آن خاندان بوده است ؛ زیرا بنابر اخبار فراوان در کتابهاى اهل سنت، دشمن على منافق است و منافق به حکم قرآن اهل آتش شمرده مى‏شود، پس روایت او مردود است.

    همچنین اخبار در مذمت ایذاکنندگان فاطمه(س) اختصاص به نقل از کرابیسى یا ابو هریره ندارد، بلکه اخبار بسیارى در این موضوع وارد است. از جمله خواجه پارساى بخارى در فصل الخطاب و امام احمد بن حنبل در مسند و میر سید على همدانى شافعى در مودّت سیزدهم از موده القربى، حدیثى از سلمان محمدى نقل نموده‏اند که پیامبر(ص) فرمود: «دوستى فاطمه در صد جا نفع مى‏بخشد. پس کسى که دختر من فاطمه از او راضى باشد، من از او راضى‏ام و کسى که من از او راضى باشم، خدا… و کسى که فاطمه بر او غضب نماید من بر او غضبناک مى‏باشم و بر هر کس من غضبناک باشم خداوند بر او غضبناک است. واى بر آن کس که ظلم کند به فاطمه… .»(۴۴)

    ۲ – اشکال دیگر این است که در متن این روایات، اختلافهاى بسیارى وجود دارد. در یک‏جا آمده است که على(ع) به خواستگارى دختر ابوجهل براى عموى خود حارث بن هشام رفت و بعد حضرت این جمله را فرمود.(۴۵) در روایت دیگر از مسور بن مخرمه آمده

    ____________________________________________

    ۴۴٫ شبهاى پیشاور، ص ۷۰۵٫

    ۴۵٫ الحاکم، ج ۳، ص ۱۵۸٫

    ( ۴۳ )

    است که على(ع) به خواستگارى دختر ابوجهل براى خود رفت.(۴۶)
    ۳ – این جمله که در روایت آمده است على (ع) پیامبر(ص) را غضبناک کرد، با این روایت که از على(ع) روایت شده است مناسبت ندارد. على (ع) فرمود:

    فواللّه ما اغضبتها و لا اکرهتها على امر حتى قبضها الله عزوجل الیه ولا اغضبتنى ولا عصت لى أمراً.(۴۷)

    ۴ – طبق آنچه در روایت از شیخ صدوق‏(۴۸) نقل شده، خود على(ع) این مطلب را تکذیب کرده است. امام صادق(ع)(۴۹) نیز این مطلب را که على (ع) پیامبر (ص) را غضبناک نموده باشد نفى کرده‏اند.

    ۵ – بر طبق یک گزارش، ابن عباس با عمر بحث کرده و به او گفته است: على(ع) پیامبر(ص) را به غضب نیاورد و هیچ‏گونه قصد و اراده‏اى براى زن گرفتن نداشت و داستان خواستگارى على(ع) از دختر ابوجهل نادرست است. عُمر نیز ابن عباس را تصدیق کرد(۵۰) و گفت: تو درست مى‏گویى.

    ۶ – چگونه پیامبر (ص) در این حدیث دختر ابوجهل را دختر دشمن خدا خوانده و ابوجهل را سب کرده است و حال آنکه خود فرموده است: مرده را سب نکنید، چون باعث اذیت زنده مى‏شود.(۵۱)

     

    ____________________________________________

    ۴۶٫ صحیح مسلم، ج ۴، ص ۱۹۰۳٫

    ۴۷٫ کشف الغمه، اربلى، ج ۱، ص ۳۷۳٫

    ۴۸٫ علل الشرائع، ص ۱۸۵، ب ۱۴۹، ح ۲٫

    ۴۹٫ امالى صدوق، ص ۹۱، المجلس ۲۲، ح ۳٫

    ۵۰٫ الصحیح من سیره النبى الاعظم، ج ۴، ص ۵۶٫

    ۵۱٫ همان.

    پاسخ دهید
  • یا علی علیه السلامپنج شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳

    مدارک شهـــادت حضرت زهـــرا (س) در کتب اهل سنت
    ۱- ابن قتیبه
    ۲-ابن شهر آشوب سروی
    ۳-أبی الفتح محمد بن عبدالکریم بن أبی بکر احمد شهرستانی
    ۴-ذهبی مورخ مشهور
    ۵-عمر رضا کحاله از علمای معاصر اهل سنت
    یعقوبی
    ۶-احمدبن یحیی معروف به «بلاذری»
    ۷-ابن ابی الحدید معتزلی
    ۸-شهاب الدین احمد معروف به ابن عبد ربه اندلسی

    ظلم و ستم در حق تنها بازمانده رسول خدا، حضرت زهرا سلام الله علیها و شهادت آن بانوی یگانه، حقیقتی غیر قابل انکار و از مسلّمات تاریخ اسلام است. به گونه ای که هیچ فردی را یارای انکار و رد آن نیست، چرا که مورخان و محدثان عامه و خاصه علارغم فشارها و محدودیت هایی که در طول تاریخ همواره متوجه ایشان بوده است، باز هم به گونه های مختلف و بیان های گوناگون به آن پرداخته اند به طوری که هر انسان محقق و بدون تعصب با مراجعه به مصادرِ متقن و منابعِ دست اول مسلمانان، اعم از شیعه و سنی آن را خواهد یافت.
    در این مختصر برآنیم تا با آوردن چند نمونه از تصریحات علما و بزرگان اهل سنت، از هر گونه استبعاد و رد کردن این وقایع تلخ تاریخی، و هرگونه شبه افکنی در میان جوانان جلوگیری کنیم.
    به امیــد ظهور و فــرج هر چــه زودتـر منـتقــم اهل بیــت عصـــمت و طـهارت،
    حضــرت حجه ابن الحسن العسکری عجل الله تعالی فرجه الشریف.

    * ابومحمد عبدالله بن مسلم بن قتیب? دینوری (معروف به ابن قُتَیبَه) در گذشته ی سال ۲۷۶ هجری، در کتاب خود بنام “الامامه والسیاسه”جلد اول صفحه ی ۱۲، چاپ سوم، ۲جلد در یک مجلّد، تحت عنوان”کیفَ کانَت بیعه علی أبی طالب کرَّمَ الله وجهه” (علی کرم الله وجهه چگونه بیعت کرد) با ذکر سند از عبدالله بن عبدالرحمن انصاری روایت کرده که گفت:
    “همانا روزی ابوبکر از عده ای که از بیعت با او سرپیچی کرده و نزد علی علیه السلام جمع شده بودند، سراغ گرفت. پس عمر را به دنبال آنها -که در خانه ی علی جمع شده بودند- فرستاد، پس آنها از خارج شدنِ از خانه خودداری نمودند، در این هنگام عمر دستور داد که “هیزم حاضر کنید” و خطاب به اهل خانه گفت:
    «قسم به آن کس که جان عمر در دست اوست باید خارج شوید و الا خانه را با اهلش به آتش می کشم»
    شخصی به عمر گفت: ای ابا حفض، آیا می دانی در این خانه فاطمه است؟!
    عمر گفت: اگر چه فاطمه در خانه باشد!

    * باز در همان کتاب جلد ۱ صفحه ی ۱۳ با ذکر سند می گوید:
    …پس از چندی که گذشت عمر به ابوبکر گفت بیا تا نزد فاطمه علیها السلام برویم، چرا که ما او را به غضب درآورده ایم.
    پس به اتفاق یکدیگر نزد فاطمه علیها السلام رفته واز او اجازه ی ورود گرفتند، لکن فاطمه علیها السلام به آنها اجازه ی ورود نداد، ناچار نزد علی علیه السلام آمده و با او سخن گفتند، تا آنکه آنها را بر فاطمه علیها السلام وارد کرد.
    پس همین که آن دو نزد فاطمه علیها السلام نشستند، فاطمه علیها السلام صورت خود را به دیوار برگرداند. در این هنگام آن دو به فاطمه علیها السلام سلام کردند، لکن او جواب سلام آنها را نداد، لذا ابوبکرشروع به سخن کرده و گفت:
    ای حبیبه ی رسول خدا آیا ما در مورد ارث پیامبر و همچنین در مورد شوهرت تو را به غضب در آوردیم؟
    فاطمه علیها السلام گفت:
    چه می شود تورا، که اهل و خانواده ات از تو ارث ببرند، لکن ما از محمد صلی الله علیه وآله ارث نبریم!
    سپس فاطمه گفت: آیا اگر حدیثی از پیامبر را به یاد شما بیاورم قبول می کنید، و به آن اعتقاد پیدا می کنید؟
    عمر و ابوبکر گفتند:آری.
    پس فاطمه گفت: شما را به خدا قسم آیا از پیامبر نشنیدید که می گفت:
    «رضایت فاطمه، رضایت من و غضب فاطمه، غضب من است. پس هر کس فاطمه دختر مرا دوست داشته باشد، همانا مرا دوست داشته و هر کس فاطمه را راضی کند مرا راضی کرده است و هر کس فاطمه را به غضب آورد، همانا مرا به غضب آورده است».
    عمر و ابوبکر گفتند: آری از پیامبر صلی الله علیه و آله شنیدیم.
    فاطمه علیها السلام گفت:
    پس همانا من، خداوند و ملائکه را شاهد می گیرم که شما دو نفر مرا به سخط و غضب درآوردید و مرا راضی نکردید، و هرگاه پیامبر را ملاقات کنم از شما دو نفر به او شکایت خواهم کرد.
    در این هنگام، ابوبکر شروع به گریه کرد در حالی که فاطمه علیها السلام می گفت:
    بخدا قسم تو را (ابوبکر) در هر نمازی که بخوانم نفرین خواهم کرد.

    * ابن شهر آشوب سروی (درگذشتهی سال ۵۸۸هجری) در کتاب المناقب خود جلد سوم صفحه ی ۱۳۲ از کتاب المعارف ابن قتیبه دینوری در بیان ذکر اولاد فاطمه سلام الله علیها چنین نقل می کند؛ فرزندان فاطمه عبارتند از:
    حسن ،حسین، زینب ام کلثوم و محسن که همانا از ضربه ی قنفذ کشته شد.
    لازم به تذکر است که در چاپ های امروزی کتاب المعارف ابن قتیبه چنین آمده است:
    پس علی دارای چند فرزند شد به نام های حسن، حسین، ام کلثوم و زینب کبری؛ که مادرشان فاطمه دختر رسول خدا بود، لکن محسن ابن علی در سن کودکی به هلاکت رسید!

    شهرستانی
    * أبی الفتح محمد بن عبدالکریم بن أبی بکر احمد شهرستانی (در گذشته ی سال۵۴۸ هجری) در کتاب خود بنام «الملل و النحل» چاپ بیروت ۱۴۰۲ هجری جلد اول صفحه ی ۵۷ می گوید:
    «همانا عمر چنان ضربه ای به شکم فاطمه علیها السلام در روز بیعت زد که فاطمه علیها السلام جنین خود را از شکم انداخت».

    ذهبی
    * ذهبی مورخ مشهور (در گذشته ی سال ۷۴۸هجری) در کتاب خود بنام «لسان المیزان»جلد اول صفحه ی۲۶۸- شماره ی ۸۲۴ تحت عنوان «احمد» با ذکر سند می گوید:
    «محمدبن احمد حماد کوفی» (از حافظین حدیث اهل سنت) گفته است:
    «بدون شک عمر چنان لگدی به فاطمه علیهاالسلام زد که محسن از او سقط شد».

    عمر رضا کحاله
    * عمر رضا کحاله از علمای معاصر اهل سنت، در کتاب خود بنام «اعلام النساء» چاپ پنجم بیروت سال ۱۴۰۴- قسمت حرف«فاء» فاطمه بنت محمد صلی الله علیه وآله با ذکر سند می گوید:
    تا آنکه ابو بکر از عده ای که از بیعت با او سر باز زده و تخلف کرده بودند و نزد علی بن ابی طالب علیه السلام جمع شده بودند- مانند عباس و زبیر و سعد بن عباده- سراغ گرفت، و آنها در خانه ی فاطمه علیهاالسلام از بیعت با ابوبکر باز نشسته بودند. پس ابوبکر، عمر بن الخطاب را بسوی آنان فرستاد.
    عمر روانه ی منزل فاطمه علیهاالسلام شده و فریاد کشید و آنان را به خارج از خانه جهت بیعت فراخواند. آنان از بیرون آمدن خودداری کردند، در این هنگام عمر هیزم طلبیده و گفت:
    قسم به آن کس که جان عمر در دست اوست یا از خانه خارج می شوید و یا آنکه خانه را با اهلش به آتش می کشم.
    شخصی به عمر گفت: ای ابا حفض (کنیه ی عمر)، در این خانه فاطمه علیها السلام است!
    عمر گفت: اگر چه فاطمه در این خانه باشد، آن را به آتش می کشم!

    یعقوبی
    * یعقوبی در تاریخ خود جلد دوم صفحه ی ۱۳۷ چاپ بیروت تحت عنوان”ایّام ابی بکر” (دوران حکومتی ابوبکر) نقل می کند:
    زمانی که ابوبکر مریض شد، یعنی در همان مرضی که مرد، عبدالرحمن بن عوف به عیادت او رفته و از او پرسید: ای خلیفه ی پیامبرحالت چگونه است؟
    ابوبکر گفت: همانا من بر هیچ چیز تأسف نمی خورم مگر بر سه چیز که انجام دادم و ای کاش انجام نداده بودم…اما آن سه چیز که انجام دادم و ای کاش انجام نداده بودم: .
    ای کاش قلاده ی خلافت را به گردن نینداخته بودم…
    ای کاش خانه ی فاطمه را تفتیش نکرده و مورد هجوم آن عده قرار نداده بودم، اگر چه با من اعلان جنگ می کردند.

    بلاذری
    * احمدبن یحیی معروف به «بلاذری» در گذشته ی سال ۲۷۹ هجری در کتاب خود بنام «انساب الاشراف» چاپ مصر جلد اول صفحه ی ۵۸۶ تحت عنوان «امر السقیفه» (گزارشی از سقیفه) حدیث شماره ی ۱۱۸۴ می گوید:
    ابوبکر برای بیعت گرفتن از علی علیه السلام ، به دنبال وی فرستاد، پس علی علیه السلام بیعت نکرد. در این هنگام عمر با شعله ای آتش روانه ی خانه ی علی علیه السلام شد. فاطمه علیها السلام در پشت درب با او مواجه شده و گفت:
    ای پسر خطاب آیا تو را در حال آتش زدن خانه ام می بینم؟
    عمر گفت :
    آری! و آن چنان به این عمل مُصر و محکم هستم، چنانکه پدرت بر دینی که آورده بود محکم بود.

    * بلاذری در همان کتاب، صفحه ی۵۸۷، حدیث شماره ی ۱۱۸۸ از ابن عباس روایت می کند: زمانی که علی از بیعت خودداری نمود و در خانه کناره گیری کرده بود، ابوبکر عمر را به سوی علی فرستاد و به وی دستور داد علی را با بدترین صورت نزد من حاضر کن!
    پس چون عمر نزد علی آمد، بین آن دو سخنانی رد و بدل شد. علی گفت:
    ای عمر بدوش که نیمی از آن مال توست، به خدا قسم آنچه امروز تو را چنین بر امارت و حکومت ابوبکر حریص کرده چیزی نیست جز آنکه فردا حکومت را به تو بسپارد!

    ابن ابی الحدید
    * ابن ابی الحدید معتزلی در شرح خود جلد بیستم صفحه ی ۱۶و۱۷ تحت عنوان “ایراد کلام أبی المعالی الجوینی فی أمر الصحابه و الرد علیه” (نقل اعتراضات أبی المعالی جوینی در امور صحابه و رد برآن) می گوید:
    اگر گفته شود که خانه فاطمه مورد هجوم واقع شد، و صیانتش شکسته شد بخاطر حفظ نظام اسلام و بخاطر جلوگیری از تفرقه مسلمانان، چرا که مسلمانان آن زمان از دین بر می گشتند و دست از اطاعت بر می داشتند، در جواب گفته می شود که:
    همین کلام و جواب را بدهید آنجا که در جنگ جمل هودج عایشه مورد هتک واقع شد (چرا که عایشه بر علیه خلیفه رسمی مسلملنان قیام کرده) و هودج او مورد حمله قرار گرفت تا آنکه ریسمان اطاعت پاره نشود و اجتماع مسلمین از هم نپاشد و خون مسلمانان به هدر نرود.
    پس وقتی که جائز باشد حمله به خانه فاطمه بخاطر امری که هنوز واقع نشده بود، بدون شک جائز است حمله به هودج عایشه به خاطر امری که واقع شده بود.

    ابن عبد ربّه
    *شهاب الدین احمد معروف به ابن عبد ربه اندلسی در کتاب “العقد الفرید” جلد ۴ صفحه ۲۶۰ چنین می نویسد:
    علی و عباس و زبیر در خانه فاطمه نشسته بودند تا اینکه ابوبکر، عمر را فرستاد تا آنان را از خانه فاطمه بیرون کند، و به او گفت اگر بیرون نیامدند با آنان نبرد کن. عمر ابن خطاب با مقداری آتش به سوی خانه فاطمه رهسپار شد تا خانه را به آتش بکشد. در این هنگام فاطمه با او روبرو شد و گفت: ای فرزند خطاب آمده ای خانه ما را بسوزانی!
    عمر گفت: بلی، مگر اینکه شما نیز آن کنید که امّت کردند(بیعت با ابوبکر).

    پاسخ دهید
  • یا علی علیه السلامپنج شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳

    هیچ تردیدی در واقعه جانسوز آتش زدن درب خانه تنها یادگار پیامبراکرم, حضرت صدیقه شهیده وجود ندارد و به این مطلب علاوه بر قریب به اتفاق علمای شیعه, بسیاری از بزرگان اهل سنت هم اعتراف کرده اند که جهت آگاهی شما در ادامه به برخی از این اقوال اشاره می شود، اما پیش از پرداختن به این اقوال توجه به یک نکته ضروری است و آن اینکه: این خانه ای که غاصبان خلافت آن را به آتش زدند متعلق به چه کسی بوده است؟ و آن شخص از چه درجه اعتباری نزد خدا و رسولش برخوردار بوده است؟ آیا این پیامبر نبود که به قول تمام مورخین و محدثین بیش از شش ماه هر روز بر در این خانه می ایستاد و بر اهل آن سلام ودرود و تحیت می فرستاد؟ آیا همین پیامبر نبود که بارها فرمود: فاطمه پاره تن من است هر کس او را بیازارد من را آزرده است؟ مگر آن بانوی دو عالم چه جرمی مرتکب شده بود که با او چنین رفتاری کردند؟ آیا مزد رسالتی که خدا در قرآن از قول پیامبرش نقل کرده: قل لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبى‏: ” من از شما پاداشى نمى‏طلبم جز دوستى خویشاوندانم” (شورى- ۲۳) به آتش کشیدن درب تنها یادگارش و شکستن پهلو و شهید کردن جنینش و سیلی زدن و… بوده است؟
    حال اگر ما هم بی اعتنا به تمامی این وقایع جانسوز باشیم در ردیف همان افرادی که این وقایع ننگین را به وجود آوردند نخواهیم بود؟ چگونه می توانیم در روز قیامت جوابگوی رسول خدا باشیم وقتی از ما در این مورد سوال بفرماید؟

    مدارک و اسناد جسارتهای به حضرت صدیقه طاهره و آتش زدن درب خانه آن حضرت از منابع اهل سنت:
    شاید بارزترین این مدارک کلام خود ابوبکر باشد زمانی که وی در حالت مرگ افتاد از سه کار خود ابراز ندامت کرد که یکی از آنها حمله به خانه حضرت زهرا است.
    عبدالرحمان بن عوف که مورد وثوق اهل سنت است این روایت را نقل کرده و احمد حنبل پیشوای اهل سنت حنبلی و دیگران آن را در کتاب‏های خود آورده‏اند(کامل فی الغه و الادب، ابی عباس محمد بن یزید مجرد، ج ۱، ص ۶؛ سقیفه و فدک، ابی‏بکر احمد بن عبدالعزیز جوهری بغدادی، ص ۷۰؛ مفاخرات، زبیر بن بکار و لسان المیزان، ابن حجر عسقلانی، در ترجمه عمران بن داود رجلی.)
    عبدالرحمان بن عوف می‏گوید:«دخلت علی ابی‏بکر اعوده فی مرضه الذی ممات فیه فسلمت و سألته به کیف به»؛ در هنگام بیماری ابوبکر همان بیماری که از آن درگذشت به عیادت او رفتم بر او سلام کردم و احوال او را پرسیدم.
    پس از نقل جملاتی خطاب به او گفتم:«فو اللَّه ان علمناک الا صالحاً مصلحاً»؛ به خدا سوگند ما تو را مردی صالح و مصلح شناختیم.
    ابوبکر پاسخ داد:«اما انی لا آملی الا علی ثلاث فعلتهن وددت انی فعلتهن و ثلاث وددت انی سألت رسول اللَّه(ص) عنهن»؛ من به واسطه سه کار که انجام داده‏ام، اندوهناکم و ای کاش این سه کار را انجام نمی‏دادم و این سه مطلب را از پیامبر(ص) می‏پرسیدم.
    فاما الثلاث التی فعلتها و ددت انی لم اکن فعلتها فوددت انی لم اکن کشفت عن بیت فاطمه و ترکته و لو اغلق علی حرب»؛ اما آن سه کاری که انجام دادم و ای کاش انجام نمی‏دادم: ای کاش حریم خانه فاطمه را نمی‏شکستم و به آن حمله نمی‏بردم و او را به حال خودش رها می‏کردم و لو این که به سبب این کار جنگی صورت می‏گرفت.
    در این روایت خلیفه اول تصریح می‏کند که ای کاش به خانه فاطمه(س) حمله نمی‏بردم و حریم آن خانه را نمی‏شکستم و این مطلب به خوبی مؤید حمله به خانه آن حضرت به خاطر رسیدن به خلافت است.
    مقاتل بن عطیه می‏گوید: ابابکر بعد از آن که با تهدید و ترس و شمشیر از مردم بیعت گرفت، عمر و قنفذ و جماعتی را به درب خانه علی و زهراعلیهماالسلام فرستاد. عمر هیزم را درِ خانه فاطمه جمع نمود و درب خانه را به آتش کشید، هنگامی که فاطمه زهرا علیهاالسلام پشت در آمد، عمر و اصحاب او جمع شدند و عمرآن چنان حضرت فاطمه علیهاالسلام را پشت در فشار داد که فرزندش را سقط نمود و میخ دربه سینه حضرت فرو رفت (و بر اثر آن صدمات) حضرت به (بستر) بیماری افتاد تا آن که ازدنیا رفت.»( الامامه والخلافه، مقاتل بن عطیه، ص۱۶۰ ـ ۱۶۱٫)
    مسعودی (که برخی وی را سنی مذهب می دانند) نیز در قسمتی از کتاب خود آورده است:«فَوَجهُوا اِلی مَنْزلِهِ فَهَجَمُوا عَلَیْهِ وَ اَحْرَقُوابابَهُ… وَ ضَغَطُوا سَیدَهَ النساءِ بِالْبابِ حَتی اَسْقَطَتْ مُحْسِنا؛پس (عمر و همراهان) به خانه علی علیه السلام رو کرده وهجوم بردند، خانه آن حضرت را به آتش کشیدند؛ با در به پهلوی سیده زنان عالم زدند؛چنان که محسن را سقط نمود.»( اثبات الوصیه، مسعودی، (چاپ بیروت) ص۱۵۳ و در برخی چاپها ص ۲۳ ـ ۲۴٫)
    ابو بکر عبداللَّه بن محمد بن ابى شیبه ، شیخ و استاد بخارى ، در کتاب المصنف ، مى‏گوید : « آنگاه که بعد از رسول‏خدا ( ص ) براى ابوبکر بیعت مى‏گرفتند . على ( ع ) و زبیر براى مشورت در این امر نزد فاطمه ( س ) دختر پیامبر ( ص ) رفت و شد مى‏کردند . عمر بن خطاب با خبر گردید و بنزد فاطمه ( س ) آمد وگفت : اى دختر رسول خدا ( ص ) ! به خدا در نزد ما کسى از پدرت محبوبتر نیست و پس از او محبوبترین تویى ! ! وبه خدا قسم این امر مرا مانع نمى‏شود که اگر آنان نزد تو جمع شوند ، دستور دهم که خانه را با آنها به آتش کشند . اسلم گفت : چون عمر از نزد فاطمه ( س ) بیرون شد ، على ( ع ) و …به خانه بر گشتند . پس فاطمه ( س ) گفت : مى‏دانید که عمر نزد من آمد ، و به خدا قسم یاد کرده اگر شما ( بدون اینکه با ابوبکر بیعت کنید ) به خانه برگردید خانه را با شما آتش مى‏زند ؟ وبه خدا قسم که او به سوگندش عمل خواهد کرد » (کتاب المصنف ، ج ۷ ، ص ۴۳۲ ، حدیث ۳۷۰۴۵ ، کتاب الفتن ). ‏
    همین مضمون را سیوطى در مسند فاطمه ، آورده است . (سیوطى ، مسند فاطمه ، ص ۳۶).
    ابن عبدالبر ، در الاستیعاب ، نیز این داستان را نقل کرده است . (ابن عبدالبر ، الاستیعاب ، ج ۳ ، ص ۹۷۵). و …
    بلاذری در انساب الاشراف می نویسد: … و سپس با مشعلى بر در خانه فاطمه آمد و در جواب فاطمه که فرمود : آیا من نظاره‏گر باشم و تو خانه مرا آتش بزنى ؟ گفت : بلى . چنانکه بلاذرى مى‏گوید : « ابوبکر به على ( ع ) پیام فرستاد تا با وى بیعت کند امّا على نپذیرفت . پس عمر با مشعلى آمد ، فاطمه ( س ) ناگاه عمر را با مشعل در خانه‏اش یافت ، پس فرمود : یابن الخطّاب ! آیا من نظاره گر باشم وحال آنکه تو در خانه‏ام را بر من به آتش مى‏کشى ؟ ! عمر گفت : بلى، و آنچنان به این عمل مُصرّ هستم چنانکه پدرت بر دینی که آورده بود محکم بود ». ( بلاذرى ، انساب الاشراف ، ج ۱ ، ص ۵۸۶ ). ‏
    ابوالفداء نیز مى‏گوید : « سپس ابوبکر، عمر بن خطاب را به سوى على و آنانکه با او بودند فرستاد تا آنان را از خانه فاطمه ( س ) بیرون کند، وگفت : اگر از دستور تو سر باز زدند با آنان بجنگ . پس عمر مقدارى آتش آورد تا خانه را آتش زند . پس فاطمه ( س ) بر سر راهش آمد وفرمود : کجا ؟ اى پسر خطاب ! آمده‏اى تا کاشانه ما را به آتش کشى ؟ ! گفت : بلى. (ابوالفداء ، تاریخ ابى الفداء ج ۱ ص ۱۵۶ . دار المعرفه ، بیروت ).
    احمد شهرستانی در الملل و النحل به نقل از نظام می نویسد: از جمله عقائد نظام آن بود که می گفت: عمر به خانه فاطمه حمله ور شده و فریاد می زد: خانه را با اهلش به آتش بکشید، در حالی که در خانه نبود مگر علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام. او در ادامه می نویسد: همانا عمر چنان ضربه ای به شکم فاطمه در روز بیعت زد که فاطمه جنین خود (محسن) را از شکم انداخت.( الملل و النحل، ج ۱، ص ۵۷، چاپ دارالمعرفه بیروت. قابل توجه اینکه نظام معتزلی از رؤسای مذهب معتزله در زمان خود بود که در سال ۲۳۱ از دنیا رفت).
    یکی از علمای بزرگ سنى شافعی به نام جوینی از همه صریحتر به این مطلب اشاره کرده و می نویسد: از پیامبر اکرم ( ص ) نقل شده که فرمود : « چون به دخترم فاطمه مى‏نگرم بیاد مى‏آورم آنچه را که بعد از من بر سر او خواهد آمد و حال آنکه در خانه‏اش ذلّت وارد گردیده ، از وى هتک حرمت شده ، حقش غضب ، و ارثش منع شده ، پهلویش شکسته و جنینش سقط گردیده و او فریاد برمى‏آورد « یا محمداه » …پس او اولین کسى از اهل‏بیتم مى‏باشد که به من ملحق مى‏گردد ، پس بر من وارد مى‏شود ، محزون ، مکروب ، مغموم ، مقتول . . . » . ( فرائد السمطین ، ج ۲ ، ص‏۳۴ ، ۳۵ طبع بیروت). ‏
    ذهبی در شرح زندگانی ابن ابی دارم از قول ابن حماد کوفی می نویسد: هنگامى با مشعل آتش براى تسلیت دختر پیامبر اکرم ( ص ) آمدند که وى « به محسن » باردار بود و تهاجم به خانه و … موجب قتل محسن طفلى که هنوز پا به دنیا ننهاده بود گردید . چنانکه ابن ابى دارم در ادامه می گوید: عمر لگدى بر حضرت زهرا ( س ) زد تا محسن سقط گردید.(سیر اعلام النبلاء ، ج ۱۵ ، ص ۵۷۸). ‏
    ابن عبد ربّه می نویسد: پس عمر با شعله ای از آتش روانه خانه فاطمه شده تا آنجا را به آتش بکشد در این هنگام عمر با فاطمه برخورد کرده، فاطمه به وی گفت: ای پسر خطاب آیا برای آتش کشیدن خانه ما آمده ای، عمر گفت: آری، مگر آنکه با ابوبکر بیعت کنید…( العقد الفرید، ج ۵، ص ۱۳ و ۱۴، چاپ بیروت ۱۴۰۴)
    ابن قتیبه دینورى آورده است: ابوبکر عمر را به سوى کسانى که بیعت نکردند و در خانه على تحصّن کردند، فرستاد. عمر به خانه على آمد و صدا زد ولى کسى بیرون نیامد. عمر هیزم خواست و گفت: قسم به آنکه جان عمر در دست اوست، یا باید بیرون بیایید و بیعت کنید و یا خانه را بر سر آنانکه در آن هستند آتش مى‏زنم. به او گفتند: فاطمه در آن است. عمر گفت: و لو فاطمه در آن باشد. …وقتى فاطمه صداى آنها را شنید، با صداى بلند فریاد کرد: «یا ابتاه» یا «رسول الله» پس از تو از پسر خطاب و پسر ابى قحافه چه‏ها که نکشیدیم. وقتى که گروه مهاجم گریه فاطمه را شنیدند. در حالى که گریه مى‏کردند برگشتند و دلشان به حال فاطمه سوخت ولى عمر و عده‏اى ماندند. على را بیرون آوردند و گفتند بیعت کن. على گفت: اگر بیعت نکنم چه مى‏کنید؟ گفتند: به خدا سوگند گردنت را مى‏زنیم(الامامه و السیاسه، ج ۱، ص ۳۰، تحقیق استاد على شیرى، منشورات رضى).
    به هر حال آتش زدن درب خانه آنحضرت و نیز اذیتها و آزارهایی که در دوران کوتاه پس از پیامبر از سوی غاصبان خلافت دید واقعیتی است که قابل انکار نمی باشد و مصیبتی است که تا روز قیامت رنج و محنت آن از دل عاشقان اهل بیت عصمت و طهارت بیرون نخواهد رفت[/l

    پاسخ دهید
  • سهیلسه شنبه ۴ آذر ۱۳۹۳

    لعنت برپدرمنافق تفرقه انداز.ریدم به صدات.

    پاسخ دهید
  • فدایی عمر اهل سنتیکشنبه ۹ آذر ۱۳۹۳

    با سلام
    خدمت شما عزیزان عرض کنم البته بدون مقدمه که عمر را با این ها داغدار نکنید بخدا عمر عمر است برای شما بد با این حرفا
    دوم در مورد حدیث فاطمه پاره تن من است از رسول اکرم این حدیث را موقعی عرض فرمودند که حضرت علی داشتند زن دوم می گرفتند و دوستان به کل حدیث نگاه کنند نه به ی قسمت موضوع خود حضرت علی بوده (رض)
    ۳ با دید منطقی نگاه کنیم دروغه چرا چون از دو حالت خارج نمیشه ۱ یا شهادت دروغه اگه راسته پس باید باور کنیم که نعوذ بالله حضرت علی بیغیرت بوده زبونم لال دوستان توجه کنند خودتونو با زبون خودتون بد نام نکنید با تشکر فدای عمر و علی

    پاسخ دهید
  • جان و تنم فدای حضرت عمر فاروق (رض)پنج شنبه ۱۶ بهمن ۱۳۹۳

    حضرت فاطمه الزهرا(رض) پاره ی تن اهل تسنن است تا کی میخواین خام بمونین و حرفای این آخوندایی که تا به امروز شما رو به بازی گرفتن قبول کنین

    پاسخ دهید
  • فدای عمرجمعه ۱۷ بهمن ۱۳۹۳

    اگه حضرت عمر کرم الله وجه چنین کاری میکرد آیا مسلمانان آن زمان اجازه دفن ایشان را در کنار مرقد مطهر آنحضرت میدادند؟
    ای عمر سرخی رنگ لاله ها از خون توست تیغ شمشیر عدالت تا ابد ممنون توست
    فدای عمر باد جان و تنم به عشق عمر زندگی میکنم
    سرم خاک پای عمر جان بود ندای ولایش بسر میزنم
    علی و عمر این دوتا پهلوان برادر برابراین دوتا قهرمان

    پاسخ دهید
  • عمر فاروق جانمیکشنبه ۳ اسفند ۱۳۹۳

    بسم الله الرحمن الرحیم
    کسانی که بعد از مهاجرین و انصار می آیند می گویند خدایا گناهان مارا و برادرانمان را که در ایمان سبقت گرفته اند ببخش بیامرز.

    پاسخ دهید
  • jalilسه شنبه ۴ فروردین ۱۳۹۴

    گر کنی تکذیب اصحاب رسول /قول پیغمبر نکردستی قبول / گفت هر یاریم نجمی روشن است/ بهترین قرن ها قرن من است (عطار)

    پاسخ دهید
  • نیلویکشنبه ۱۸ مرداد ۱۳۹۴

    لطفا نطرات بی ادبانه رو تایید نکنید

    پاسخ دهید
  • محسنچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۴

    سلام بر فاطمه زهرا (س) دخت نبی درود خدا بر اهل بیت
    اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
    هزار سند تاریخی برای عمر بیاریم فایده نداره ….
    عمر حرف خودشو میزنه
    عمر مختو شستشو دادن
    هی میگه آخوند
    ترفند جدیده
    جنگ نرم …
    خدا هدایتت کنه
    تو زندگی خودتو بکن نا شیعه ها هم زندگی خودمون
    اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

    پاسخ دهید
  • Eillyaدوشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۴

    با سلام
    واقعا ماهم قبول داریم این اهنگ بدون سند تاریخی و از روی تعصب بوده ،چندین ساله ما با اهل سنت زیر یک پرچم زندگی میکنیم ،اگر کسی شیعه علوی باشه تا الان به این نتیجه رسیده که ابوبکر و‌عمر انسانهای خوبی بودن و همه این داستانهای خرافی نقشه دشمنان اسلامه که میخوان تفرقه بیندازن و ادم های ساده لوح باور میکنن و مدیحه سرایی میکنن/بدون شک شیعه علوی این خرافات رو رد میکنه ممنون

    پاسخ دهید
  • سعیددوشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۴

    شما دم از وحدت می زنید ولی هیچ چیز نمی دانید از اسلام که امیرالمومنین عمر(رض)ابه ایران اورد به خدا قسم تا زمانی که شما سیدنا عمر(رض)قبول نداشته باشیدتا قیام قیامت اختلاف هست وخواهد بود

    پاسخ دهید
  • عمر عمر استسه شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۴

    سلام بیاییم با منطق و باکمی مطالعه کتاب و قران ب حضرت عمر ایمان بیاریم

    پاسخ دهید
  • 123چهارشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۴

    آیا فردوسی بزرگ هم اشتباه میکرده
    چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی /∗/ خداوند امر و خداوند نهی

    که خورشید بعد از رسولان مِه /∗/ نتابید بر کس ز بوبکر به
    عُمر کرد اسلام را آشکار /∗/ بیاراست گیتی چو باغ بهار
    پس از هر دوان بود عثمان، گزین /∗/ خداوند شرم و خداوند دین
    چهارم علی بود جفت بتول /∗/ که او را به خوبی ستاید رسول
    که من شهر علمم علیّم در است /∗/ درست این سخن قول پیغمبر است

    پاسخ دهید